Minął rok...

 Minął rok od mojego pierwszego (i ostatniego do tej pory) wpisu. Weszłam tu dzisiaj, bo o codziennym pisaniu swoich myśli przypomniał mi Paweł Kadysz, który właśnie przysłał mi link do swojego pierwszego filmu na Youtube właśnie o DZIENNIKU. Dziękuje za to przypomnienie. Mam nadzieję, że uda mi się dopilnować pisania codziennie. Zobaczymy, jak to wyjdzie. Na razie piszę w dzienniku papierowym dosłownie kilka zdań i tylko czasami.

Co mi daje pisanie myśli? Czasami potrzebuje z kimś porozmawiać o tym, co chce robić i nie mam takiej osoby, z którą mogłabym o tym porozmawiać. Chodzi o to, że moi znajomi nie są producentami w internecie. Konsumują treści i nie można z nimi porozmawiać o zapleczu, w którym są magnet lead'y, autoresponderki, kolejki mail'i, lejki sprzedażowe, strony OTO itd.

Kiedy tak sobie usiądę i sobie popiszę ze sobą, mogę dojść do jakichś rozwiązań, o których nie pomyślałabym bez tej rozmowy, bez wylania z siebie tych zdań.

Nawiązując do mojego pierwszego wpisu na tym blogu, wirtualną asystentką została moja córka i z doskoku robiła dla mnie drobne usługi, jak przeczytanie moich tekstów, streszczenie moich źródeł do kursu o podjadaniu, obejrzenie nagranych lekcji w celu wychwycenia błędów itp. Niestety, mojej córce znudziła się taka dorywcza praca i nie mam już asystentki. Wszystko muszę robić sama i znowu wszystko się przeciąga. Mimo tego, że mam pewne postoje to i tak czuję, że po trochu idę do przodu. W końcu zrobiłam super reklamę, ale z powodu ręcznie wysyłanych wyników ankiety, nie uzyskiwałam ciągłego kontaktu z uczestniczkami mojego Quizu. Dlatego zmieniłam strategię, żeby móc zdobywać czytelników bardziej automatycznie.

Napisałam już ebooka (link dodam, jak będzie gotowa strona do pobrania) i to będzie mój lead magnet, który dziewczyny będą dostawały automatycznie. Bardzo mnie cieszy, że skończyłam go pisać. Chwilę po tym padł mi komputer, ale ebooka już skopiowałam z wyjętego dysku, więc cieszę się podwójnie, że udało mi się go w całości odzyskać.

Zaraz lecę robić bransoletki z młodszą córką i mam nadzieję, że wrócę tu rano i znowu popiszę.




Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czas na zwierzenia

 Czas na zwierzenia, czyli na moje wylewy myśli. Wszystko wróciło do normy, czyli trochę pracuję i jeszcze więcej się lenię. Doszłyśmy do wniosku razem z moją córką, że ona też tak ma i właściwie rozwiązaniem dla tego charakteru sprintera jest wytłumaczenie sobie, że okresy lenistwa są ok. Przecież tak naprawdę dzięki swoim wytężonym skumulowanym zrywom roboczym możemy stwierdzić, że zapracowałyśmy sobie na odrobinę wolnego czasu. I ta odrobina to właśnie  słowo-klucz. Ważne, żeby lenistwo nie rozciągało się na całe tygodnie, ale żeby było proporcjonalnie odpowiednio długie w stosunku do czasu intensywnej pracy. Jeszcze ważniejsze jest to, żeby w trakcie okresu lenistwa mieć poczucie, że się w pełni na nie zasłużyło, bo to przecież prawda. Tymczasem do tej pory w okresie lenistwa wydawało się, że robimy źle, bo przecież powinnyśmy pracować cały czas i nie robić sobie żadnych przerw. Jakie przerwy? Przecież zawsze będziemy do tyłu, jeśli nie nadążamy realizować naszych niezlicz...
Czytaj więcej

Dokładny czas pracy

 Dzieje się dużo bieżących rzeczy i nie ma czasu nawet pomyśleć o pracy. Udało mi się wczoraj zrobić plan na dzisiaj, bo czekałam w teatrze na rozpoczęcie przedstawienia. To była chwila dla mnie. Ostatni plan dnia zrealizowałam jako pracownik tylko w części, a drugą część tamtego dnia rozpisałam na dzisiaj. Wszystkie zadania na dzisiaj mają mi zająć godzinę i pięć minut. Niby nie dużo, ale nie wiem, czy dobrze to policzyłam. Na pewno ostatnio przeliczyłam czas pracy bardzo optymistycznie, bo siedziałam nad planem długo, tzn. nad zadaniami, i nie zrobiłam wszystkiego. Teraz zostało mi napisać pierwszego maila po zapisie na ebooka za 24 złote, a później tylko zapisać cały proces w pliku i wydrukować. Jutro nie muszę wstawać wcześnie, więc mogę się zająć tym planem już późnym wieczorem po dzisiejszym przedstawieniu. Teraz na spokojnie lepiej się zająć przygotowaniami do wyjścia. Dzisiaj idzie z nami Monika, więc musimy się bardziej zorganizować, żeby wcześniej Michael do nas przyjecha...
Czytaj więcej

Okulary z dziurkami

 Problemy często rozwiązują się same. Jak to się dzieje? Czy to nie prawo rezonansu działa w taki sposób, że załatwia nam to, o czym myślimy? I może dlatego tak bardzo istotne jest, żeby nie myśleć tyle o problemie, a o jego rozwiązaniach. Nie zawsze chodzi o to, żeby rozwiązania szukać na siłę, ale o to, żeby mieć na myśli, że problem został rozwiązany i czuć się dzięki temu lepiej z tym problemem. Problem pralki rozwiązał się sam, bo zanim zdążyłam znaleźć używaną pralkę, pojawiły się pieniądze na nową. Dziwne, że ludzie dają ogłoszenia na faszybooku, bo niby chcą sprzedać pralkę, a później w ogóle nie odpowiadają na wiadomości w mesendżerze. Ja też tak robię, ale zawsze piszę w ogłoszeniu, że zgłoszenia przyjmuję tylko telefoniczne, żeby nie musieć chodzić do mesendżera i sprawdzać tam wiadomości. Jak telefon zadzwoni, to będzie wiadomo, że teraz można go odebrać, bo ktoś chce zapytać o ogłoszenie, a jak ktoś nie czyta ogłoszenia albo ignoruje jego treść, to też czeka miesiącami...
Czytaj więcej