Udało się!

 Miałam wstać trochę wcześniej, tak jak wtedy, kiedy robię rano pranie, ale jakoś tak wyszło, że drugi budzik nie zadzwonił. Według pierwszego budzika wstałam o zwykłej porze. Na szczęście w praniu była tylko jedna poszewka na kołdrę i szybko mogłam ją powiesić, a z myciem i ubieraniem po prostu się pospieszyłam i oto jestem. Udało mi się wygospodarować 6 minut na pisanie, z czego około trzech zeszło na włączanie komputera. Komputer ma już zastępczy dysk i wyczyszczony wentylator, więc pracuje świetnie. Piszę litery, a one od razu się pojawiają. Może to zasługa nie tylko wyczyszczonego wentylatora, ale też na pewno pustego dysku i wolnej pamięci RAM, bo wyłączyłam wieczorem komputer, pozostawiając otwartą tylko jedną kartę w Chrome. Wow! Brawo ja!

I przyszedł czas, żeby szykować się do wyjścia do szkoły i pracy, ale mogę go jeszcze przeciągnąć o parę minut, żeby napisać jeszcze kilka słów. Za co jestem wdzięczna to jest to, o czym warto napisać. Myśląc o wczorajszym dniu jestem wdzięczna za to, że mam nagranie webinaru i planowaniu w małej firmie, prowadzonego przez Olę z https://lifegeek.pl/

Jestem też wdzięczna za to, że mam zarys stron, do których linki umieszczę w moim najnowszym ebooku (link dodam jak będzie gotowa lista do zapisu na ten ebook). Dzisiaj jestem wdzięczna też za to, że udało mi się wygospodarować czas na to poranne pisanie, ale tymczasem muszę uciekać, bo to już czas się uczesać i iść.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czas na zwierzenia

 Czas na zwierzenia, czyli na moje wylewy myśli. Wszystko wróciło do normy, czyli trochę pracuję i jeszcze więcej się lenię. Doszłyśmy do wniosku razem z moją córką, że ona też tak ma i właściwie rozwiązaniem dla tego charakteru sprintera jest wytłumaczenie sobie, że okresy lenistwa są ok. Przecież tak naprawdę dzięki swoim wytężonym skumulowanym zrywom roboczym możemy stwierdzić, że zapracowałyśmy sobie na odrobinę wolnego czasu. I ta odrobina to właśnie  słowo-klucz. Ważne, żeby lenistwo nie rozciągało się na całe tygodnie, ale żeby było proporcjonalnie odpowiednio długie w stosunku do czasu intensywnej pracy. Jeszcze ważniejsze jest to, żeby w trakcie okresu lenistwa mieć poczucie, że się w pełni na nie zasłużyło, bo to przecież prawda. Tymczasem do tej pory w okresie lenistwa wydawało się, że robimy źle, bo przecież powinnyśmy pracować cały czas i nie robić sobie żadnych przerw. Jakie przerwy? Przecież zawsze będziemy do tyłu, jeśli nie nadążamy realizować naszych niezlicz...
Czytaj więcej

Dokładny czas pracy

 Dzieje się dużo bieżących rzeczy i nie ma czasu nawet pomyśleć o pracy. Udało mi się wczoraj zrobić plan na dzisiaj, bo czekałam w teatrze na rozpoczęcie przedstawienia. To była chwila dla mnie. Ostatni plan dnia zrealizowałam jako pracownik tylko w części, a drugą część tamtego dnia rozpisałam na dzisiaj. Wszystkie zadania na dzisiaj mają mi zająć godzinę i pięć minut. Niby nie dużo, ale nie wiem, czy dobrze to policzyłam. Na pewno ostatnio przeliczyłam czas pracy bardzo optymistycznie, bo siedziałam nad planem długo, tzn. nad zadaniami, i nie zrobiłam wszystkiego. Teraz zostało mi napisać pierwszego maila po zapisie na ebooka za 24 złote, a później tylko zapisać cały proces w pliku i wydrukować. Jutro nie muszę wstawać wcześnie, więc mogę się zająć tym planem już późnym wieczorem po dzisiejszym przedstawieniu. Teraz na spokojnie lepiej się zająć przygotowaniami do wyjścia. Dzisiaj idzie z nami Monika, więc musimy się bardziej zorganizować, żeby wcześniej Michael do nas przyjecha...
Czytaj więcej

Okulary z dziurkami

 Problemy często rozwiązują się same. Jak to się dzieje? Czy to nie prawo rezonansu działa w taki sposób, że załatwia nam to, o czym myślimy? I może dlatego tak bardzo istotne jest, żeby nie myśleć tyle o problemie, a o jego rozwiązaniach. Nie zawsze chodzi o to, żeby rozwiązania szukać na siłę, ale o to, żeby mieć na myśli, że problem został rozwiązany i czuć się dzięki temu lepiej z tym problemem. Problem pralki rozwiązał się sam, bo zanim zdążyłam znaleźć używaną pralkę, pojawiły się pieniądze na nową. Dziwne, że ludzie dają ogłoszenia na faszybooku, bo niby chcą sprzedać pralkę, a później w ogóle nie odpowiadają na wiadomości w mesendżerze. Ja też tak robię, ale zawsze piszę w ogłoszeniu, że zgłoszenia przyjmuję tylko telefoniczne, żeby nie musieć chodzić do mesendżera i sprawdzać tam wiadomości. Jak telefon zadzwoni, to będzie wiadomo, że teraz można go odebrać, bo ktoś chce zapytać o ogłoszenie, a jak ktoś nie czyta ogłoszenia albo ignoruje jego treść, to też czeka miesiącami...
Czytaj więcej