Wybór pierwszego tatuażu

 Jeżeli człowiek coś osiąga, to tylko dlatego, że się na tym skupił. Tylko na tym, bez rozpraszania się pomiędzy inne możliwości. Tylko jak robić jedną rzecz, kiedy w głowie tyle pomysłów. Z drugiej strony, skąd tyle pomysłów? Właśnie stąd, że nie skupiam się na jednym. Nie mam takiej dziedziny, w której określiłabym się jako ekspert. Tzn. znam się na paru rzeczach, ale ta ekspertyza rozłożona jest pomiędzy te główne rzeczy mniej więcej po równo.

Żeby być bardzo dobrym w jednej dziedzinie zamiast prawie dobrym w kilku dziedzinach, muszę wybrać jedną i przeć uparcie do przodu w tym temacie. Musiałabym odpuścić inne rzeczy, które też lubię. Co jeśli po paru miesiącach albo nawet latach stwierdzę, że jednak wolałabym robić coś innego. Będę musiała zaczynać od początku albo brnąć dalej w stronę nie za bardzo zadawalającego zawodu.

To trochę tak jak z tatuażem. Nie robię sobie tatuażu, bo co miałabym sobie wytatuować? Dzisiaj mogę myśleć, że motylek jest dobrym motywem. To znak wolności, ale też krótkiego życia. Może jednak wydrukować sobie jakąś mądrość napisaną w nietypowym języku. Który cytat wybrać? Tyle mądrych rzeczy zostało powiedziane. Może jakiś symbol mądrości byłby dobry na starość, bo przecież tatuaż zostaje z człowiekiem raczej do końca życia, więc i do starości.

Z tatuażem w sumie nie mam problemu. Po prostu go sobie nie zrobię. Jednak dziedzina, w której mogłabym wreszcie rozwinąć skrzydła, musi być jakoś wybrana. Nie mogę pozostawać pomiędzy dziedzinami, z których każda jest mi znana, ale nie na tyle, żeby zarabiać na tym miliony. Tymczasem pieniądze robi się w niszy. Porównując ten wybór życiowy do wyboru tatuażu, pomyślałam, że na pewno są gdzieś jakieś poradniki na temat wyboru tatuażu. Poszukam takiego poradnika i na jego podstawie spróbuję wybrać dziedzinę, na której chcę się znać tak na 100 procent. Dobry pomysł? Idę w net.


Znalazłam w google instrukcje, jak wybrać pierwszy tatuaż i poprosiłam chat GPT, żeby mi ją przerobił na instrukcję wyboru dziedziny zawodowej. Wyszło ciekawie i wychodzi na to, że powinnam wybierać sobie jakieś małe projekty z danej dziedziny, żeby się w nich sprawdzić. Niedorzecznie zabrzmiało to, że miałaby to być dziedzina, w której działałabym nawet, gdyby nikt mi za to nie płacił. I to się trochę mija z celem, bo po to szukam idealnej dziedziny, żeby mieć z niej źródło dochodu, a przyjemność z działania w tej dziedzinie ma się sprowadzać do tego, że nie będę miała dosyć tego tematu po pewnym czasie. Zobaczymy, pomyślimy. Może uda się wybrać coś takiego, co łączy różne tematy i jest jedną niszą. W tym kierunku będę podążała.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czas na zwierzenia

 Czas na zwierzenia, czyli na moje wylewy myśli. Wszystko wróciło do normy, czyli trochę pracuję i jeszcze więcej się lenię. Doszłyśmy do wniosku razem z moją córką, że ona też tak ma i właściwie rozwiązaniem dla tego charakteru sprintera jest wytłumaczenie sobie, że okresy lenistwa są ok. Przecież tak naprawdę dzięki swoim wytężonym skumulowanym zrywom roboczym możemy stwierdzić, że zapracowałyśmy sobie na odrobinę wolnego czasu. I ta odrobina to właśnie  słowo-klucz. Ważne, żeby lenistwo nie rozciągało się na całe tygodnie, ale żeby było proporcjonalnie odpowiednio długie w stosunku do czasu intensywnej pracy. Jeszcze ważniejsze jest to, żeby w trakcie okresu lenistwa mieć poczucie, że się w pełni na nie zasłużyło, bo to przecież prawda. Tymczasem do tej pory w okresie lenistwa wydawało się, że robimy źle, bo przecież powinnyśmy pracować cały czas i nie robić sobie żadnych przerw. Jakie przerwy? Przecież zawsze będziemy do tyłu, jeśli nie nadążamy realizować naszych niezlicz...
Czytaj więcej

Dokładny czas pracy

 Dzieje się dużo bieżących rzeczy i nie ma czasu nawet pomyśleć o pracy. Udało mi się wczoraj zrobić plan na dzisiaj, bo czekałam w teatrze na rozpoczęcie przedstawienia. To była chwila dla mnie. Ostatni plan dnia zrealizowałam jako pracownik tylko w części, a drugą część tamtego dnia rozpisałam na dzisiaj. Wszystkie zadania na dzisiaj mają mi zająć godzinę i pięć minut. Niby nie dużo, ale nie wiem, czy dobrze to policzyłam. Na pewno ostatnio przeliczyłam czas pracy bardzo optymistycznie, bo siedziałam nad planem długo, tzn. nad zadaniami, i nie zrobiłam wszystkiego. Teraz zostało mi napisać pierwszego maila po zapisie na ebooka za 24 złote, a później tylko zapisać cały proces w pliku i wydrukować. Jutro nie muszę wstawać wcześnie, więc mogę się zająć tym planem już późnym wieczorem po dzisiejszym przedstawieniu. Teraz na spokojnie lepiej się zająć przygotowaniami do wyjścia. Dzisiaj idzie z nami Monika, więc musimy się bardziej zorganizować, żeby wcześniej Michael do nas przyjecha...
Czytaj więcej

Okulary z dziurkami

 Problemy często rozwiązują się same. Jak to się dzieje? Czy to nie prawo rezonansu działa w taki sposób, że załatwia nam to, o czym myślimy? I może dlatego tak bardzo istotne jest, żeby nie myśleć tyle o problemie, a o jego rozwiązaniach. Nie zawsze chodzi o to, żeby rozwiązania szukać na siłę, ale o to, żeby mieć na myśli, że problem został rozwiązany i czuć się dzięki temu lepiej z tym problemem. Problem pralki rozwiązał się sam, bo zanim zdążyłam znaleźć używaną pralkę, pojawiły się pieniądze na nową. Dziwne, że ludzie dają ogłoszenia na faszybooku, bo niby chcą sprzedać pralkę, a później w ogóle nie odpowiadają na wiadomości w mesendżerze. Ja też tak robię, ale zawsze piszę w ogłoszeniu, że zgłoszenia przyjmuję tylko telefoniczne, żeby nie musieć chodzić do mesendżera i sprawdzać tam wiadomości. Jak telefon zadzwoni, to będzie wiadomo, że teraz można go odebrać, bo ktoś chce zapytać o ogłoszenie, a jak ktoś nie czyta ogłoszenia albo ignoruje jego treść, to też czeka miesiącami...
Czytaj więcej